Kot jest bezwzględnym mięsożercą, co oznacza, że jego organizm jest przystosowany do diety opartej na białku i tłuszczu zwierzęcym, a nie na węglowodanach. Z tego powodu karmy dla kotów powinny mieć wysoką zawartość mięsa, a niski udział zbóż. Kot potrzebuje też tauryny — aminokwasu, którego niedobór prowadzi do poważnych chorób serca i wzroku. Dobra karma komercyjna ma taurynę dodaną, ale przy diecie domowej trzeba o nią zadbać świadomie. Ilość pokarmu zależy od masy ciała i aktywności; przeciętny dorosły kot domowy potrzebuje stosunkowo niewiele kalorii i bardzo łatwo o nadwagę. Koty wolą jeść często, małymi porcjami — w naturze polują kilkanaście razy dziennie. Można karmić 2-3 razy dziennie odmierzonymi porcjami albo stosować zabawki dozujące jedzenie, które naśladują polowanie i spowalniają jedzenie. Karmienie do woli karmą suchą często prowadzi do otyłości. Karma sucha jest wygodna i pomaga w higienie zębów, ale zawiera mało wody, co przy skłonności kotów do chorób układu moczowego bywa problemem. Karma mokra dostarcza dużo wody i jest bardzo zalecana, zwłaszcza dla kotów pijących mało lub z problemami nerek i pęcherza. Wiele osób łączy obie formy. Dieta BARF dla kota jest możliwa, ale wymaga precyzyjnego bilansowania, bo błędy szybko prowadzą do niedoborów. Kotu nie wolno podawać mleka krowiego (większość dorosłych kotów nie trawi laktozy), cebuli, czosnku, czekolady, surowego ciasta drożdżowego ani psiej karmy na stałe (brak tauryny). Stały dostęp do świeżej wody jest obowiązkowy, a miska z wodą powinna stać z dala od jedzenia i kuwety.
Źródło: ogólna wiedza dietetyczna, felinologia