Żywienie królika to obszar, w którym popełnia się najwięcej szkodliwych błędów, a tymczasem prawidłowa dieta jest prosta i opiera się przede wszystkim na sianie. Siano powinno być dostępne nieograniczenie, 24 godziny na dobę, i stanowić aż 80–90% diety. Króliki mają zęby, które rosną przez całe życie, a długie żucie włóknistego siana ściera je naturalnie, zapobiegając przerostom i bolesnym wadom zgryzu. Co równie ważne, włókno utrzymuje w ruchu wrażliwy układ pokarmowy — u królika jelita muszą pracować nieustannie, a ich zatrzymanie (zastój żołądkowo-jelitowy) to stan zagrożenia życia. Drugim filarem są świeże zielonki i warzywa liściaste podawane codziennie: natka pietruszki, koper, kolendra, liście mniszka, bazylia, sałata rzymska (nie lodowa), botwina, liście marchwi, trawa (nie skoszona, tylko zrywana, niezanieczyszczona). Warzywa korzeniowe i owoce (marchew, jabłko) to przysmaki podawane okazjonalnie ze względu na cukier — wbrew popularnemu obrazkowi marchewka nie powinna być podstawą diety. Granulat (jednolity, wysokowłóknisty, bez kolorowych dodatków) podajemy w ograniczonej ilości, około łyżki na kilogram masy ciała dziennie. Czego absolutnie nie podawać: pieczywa, ciastek, słodyczy, czekolady, ziaren i mieszanek nasiennych, kukurydzy, grochu i fasoli, ziemniaków, cebuli, czosnku, kapusty w nadmiarze, rabarbaru, awokado, gotowych „dropsów” dla gryzoni, produktów mlecznych i mięsa (królik to roślinożerca). Nadmiar węglowodanów i cukrów rozregulowuje florę jelitową i prowadzi do groźnych biegunek oraz wzdęć. Każdą nową roślinę wprowadzamy stopniowo i w małych ilościach, obserwując odchody. Woda musi być stale dostępna — najlepiej w ciężkiej miseczce (króliki piją z niej naturalniej niż z poidła kulkowego) oraz dodatkowo w poidle. Króliki zjadają też tzw. cekotrofy (miękkie nocne odchody) — to naturalny i niezbędny element ich trawienia, nie objaw choroby.
Źródło: ogólna wiedza o żywieniu królików