Prawidłowe żywienie psa opiera się na trzech filarach: odpowiednia ilość energii, zbilansowany skład i regularność. Ilość pokarmu zależy od masy ciała, wieku, rasy, poziomu aktywności i stanu fizjologicznego. Szczenię rośnie szybko i potrzebuje więcej energii oraz białka na kilogram masy niż dorosły pies, ale jednocześnie nie wolno go przekarmiać, bo zbyt szybki wzrost obciąża stawy, szczególnie u ras dużych. Częstotliwość karmienia zmienia się z wiekiem. Szczenię do około 3-4 miesiąca karmi się 4 razy dziennie, potem stopniowo redukuje do 3, a od około 6 miesiąca do 2 posiłków. Dorosły pies je zwykle 2 razy dziennie — taki podział jest zdrowszy niż jeden duży posiłek, bo zmniejsza ryzyko skrętu żołądka, zwłaszcza u dużych ras o głębokiej klatce piersiowej. Po jedzeniu pies powinien odpocząć, a nie biegać. Karma sucha jest wygodna, trwała, sprzyja higienie zębów i jest ekonomiczna, ale wymaga dobrego dostępu do wody. Karma mokra jest smaczniejsza, bardziej nawadnia i bywa lepsza dla psów wybrednych lub starszych, ale jest droższa i szybciej się psuje. Dieta BARF (surowe mięso, kości, podroby, dodatki) bywa świetna, ale tylko gdy jest dobrze zbilansowana — źle ułożona prowadzi do niedoborów i jest ryzykowna mikrobiologicznie. Najbezpieczniej zaczynać BARF pod okiem dietetyka zwierzęcego. Bez względu na metodę, podstawą oceny jest kondycja psa: powinno się wyczuwać żebra bez nadmiaru tłuszczu, a talia powinna być widoczna z góry. Należy unikać podawania resztek ze stołu i produktów toksycznych: czekolady, cebuli, czosnku, winogron, ksylitolu, alkoholu. Zmiany karmy wprowadza się stopniowo przez 7-10 dni, mieszając starą z nową.
Źródło: ogólna wiedza dietetyczna, zalecenia weterynaryjne