Husky syberyjski to pies roboczy wywodzący się z północno-wschodniej Syberii, gdzie przez wieki służył koczowniczym ludom Czukczów jako pies zaprzęgowy. Jego gęste, dwuwarstwowe futro chroni go zarówno przed ekstremalnym mrozem, jak i przed letnim upałem. Znany jest z wilczego wyglądu, niesamowitych oczu — często różnokolorowych — i wyjątkowej wytrzymałości fizycznej.
| Wzrost w kłębie | 53–60 cm (psy), 50–56 cm (suki) |
|---|
Charakter
Husky to pies energiczny, towarzyski i radosny, choć jednocześnie dość niezależny. Jest przyjazny wobec ludzi, w tym obcych, przez co nie sprawdza się jako pies stróżujący. Z dziećmi świetnie się bawi, z innymi psami zazwyczaj dogaduje się dobrze, jednak małe zwierzęta domowe mogą być dla niego kuszącą zdobyczą. Wymaga właściciela aktywnego, który zapewni mu odpowiedni wysiłek fizyczny i umysłowy.
Pielęgnacja
Sierść wymaga regularnego szczotkowania, szczególnie podczas dwóch sezonowych linień w roku, kiedy pies traci ogromne ilości podszerstka. Kąpiel stosunkowo rzadko — futro ma naturalne właściwości samoczyszczące. Aktywność bardzo wysoka: minimum dwie godziny ruchu dziennie, najlepiej bieganie lub wędrówki.
Zdrowie
Husky jest rasą stosunkowo zdrową, ale podatną na pewne schorzenia oczu, takie jak zaćma dziedziczna, dystrofia rogówki czy postępujący zanik siatkówki. Mogą też występować problemy z tarczycą i dysplazja stawu biodrowego.
Hodowla i wychowanie
Husky nie jest psem dla każdego — jego energia i niezależność wymagają doświadczonego opiekuna. Ucieczki są jego specjalnością: potrafi przeskakiwać ogrodzenia, podkopywać się pod nimi lub otwierać zatrzaski. Wyje zamiast szczekać i potrafi być bardzo głośny. Socjalizacja od szczeniaka jest kluczowa.