Jamnik to pies o charakterystycznej, wydłużonej sylwetce i krótkich łapach, który pierwotnie hodowany był do polowań na zwierzynę norkową. Jego nieproporcjonalna budowa ciała jest wynikiem celowej selekcji, a nie wady — pozwalała mu bez trudu wchodzić do nor lisów czy borsuków. Mimo małych rozmiarów ma temperament i odwagę znacznie przekraczające jego gabaryty.
| Wysokość w kłębie | 20–25 cm (standard), do 15 cm (miniatura) |
|---|
Charakter
Jamniki są odważne, uparte i bardzo przywiązane do swojego opiekuna. Potrafią być czułe i zabawne, ale mają też silną wolę i tendencję do samodzielnego myślenia, co utrudnia tresurę. Z dziećmi obchodzą się znośnie, choć nie lubią zbyt natarczywego traktowania. Wobec innych psów mogą być dominujące, a małe zwierzęta — gryzonie czy ptaki — mogą traktować jako potencjalną zdobycz.
Pielęgnacja
Wyróżniamy trzy odmiany sierści: krótkowłosą (wymaga minimalnej pielęgnacji), długowłosą (regularne rozczesywanie) oraz szorstkowłosą (tryming 2 razy w roku). Kąpiel co kilka tygodni lub w razie potrzeby. Aktywność umiarkowana — codzienny spacer wystarczy, ale pies lubi eksplorować. Żywienie powinno być zbilansowane i kontrolowane wagowo, gdyż jamniki mają skłonność do tycia.
Zdrowie
Najpoważniejszym problemem zdrowotnym rasy są choroby kręgosłupa, zwłaszcza dyskopatia, wynikająca z wydłużonej budowy ciała. Mogą również występować problemy ze stawami, zaćma oraz epilepsja. Ważne jest unikanie skoków z wysokości i dbanie o prawidłową wagę ciała.
Hodowla i wychowanie
Jamnik wymaga konsekwentnej tresury od szczeniaka, gdyż jego upór potrafi być wyzwaniem nawet dla doświadczonych opiekunów. Trzeba zadbać o to, by pies nie skakał z kanapy ani ze schodów — chronić kręgosłup. Potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem i nie powinien być pozostawiany sam na długie godziny.