Aleksandretta obrożna to średniej wielkości papuga o smukłej sylwetce i wyjątkowo długim, stopniowanym ogonie, który stanowi niemal połowę całkowitej długości ciała. Naturalnie zamieszkuje rozległe tereny Afryki i Azji Południowej, a dzięki ogromnej zdolności adaptacyjnej zadomowiła się także w wielu miastach Europy, gdzie tworzy zdziczałe populacje. Dominującą barwą upierzenia jest soczysta, trawiasta zieleń, która w naturze doskonale maskuje ptaka wśród liści. Dorosłe samce wyróżniają się charakterystyczną czarno-różową obrożą okalającą szyję, od której pochodzi nazwa gatunku.
Charakter
To ptak bystry, ciekawski i bardzo towarzyski, choć potrafi być uparty i głośny, zwłaszcza o świcie i zmierzchu. Aleksandretty szybko przywiązują się do opiekuna, ale wymagają konsekwencji w wychowaniu. Bywają hałaśliwe, dlatego nie są polecane do mieszkań o cienkich ścianach.
Wielkość
Długość ciała wraz z ogonem wynosi około 38-42 cm, masa ciała to mniej więcej 100-140 g.
Pielęgnacja
Potrzebuje przestronnej woliery lub bardzo dużej klatki, ponieważ jest aktywna i potrzebuje miejsca do ruchu. Niezbędne są gałęzie do gryzienia, zabawki oraz codzienny kontakt. Dieta opiera się na mieszankach ziaren, świeżych warzywach, owocach i kiełkach.
Zdrowie
Gatunek dość odporny, dożywa nawet 25-30 lat. Najczęstsze problemy to otyłość przy złej diecie, niedobory wapnia oraz schorzenia układu oddechowego w wilgotnych, przeciągowych pomieszczeniach.
Hodowla
Rozmnaża się stosunkowo łatwo w niewoli. Para potrzebuje budki lęgowej, samica składa zwykle 3-4 jaja, które wysiaduje około 23-24 dni. Młode usamodzielniają się po kilku tygodniach.
Ciekawostka
Aleksandretty obrożne należą do najstarszych udomowionych papug świata, a wzmianki o nich pojawiają się już w starożytnych tekstach greckich i rzymskich.
Źródło: opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnej wiedzy ornitologicznej i hodowlanej