Papuga aleksandryjska (Alexandrinus eupatria) to jeden z największych przedstawicieli rodzaju Psittacula, zamieszkujący naturalnie rozległe obszary od Pakistanu przez Indie aż po Azję Południowo-Wschodnią. Dorasta do 58 cm długości, z czego znaczną część stanowi długi, stopniowany ogon. Upierzenie jest intensywnie zielone z wyraźną różową obrożą u samców i burgudową plamą na barkach.
| Długość ciała | do 58 cm, masa ciała: 200–300 g |
|---|---|
| Długość życia w niewoli | 25–40 lat |
Charakter
Aleksandryjska to ptak inteligentny, ciekawy świata i zdolny do nauki mówienia — jej słownik może sięgać kilkudziesięciu słów i zwrotów. Bywa jednak wymagająca i terytorialna, szczególnie w okresie dojrzewania. Przy regularnej socjalizacji staje się przyjazna i bardzo przywiązana do opiekuna.
Pielęgnacja
Wymaga dużej, solidnej klatki lub woliery (min. 100×80×150 cm), wielu gałęzi do siedzenia i zabawek do niszczenia. Dieta powinna obejmować pelety, świeże warzywa i owoce, nasiona z umiarem. Regularne kąpiele podtrzymują kondycję upierzenia.
Zdrowie
Podatna na psitakozę (ornitoza), niedobory witaminy A przy złej diecie oraz zakażenia. Warto regularnie badać kał i raz w roku odwiedzać weterynarza specjalizującego się w ptakach egzotycznych.
Hodowla i wychowanie
Polecana dla doświadczonych opiekunów, którzy mają czas na codzienną interakcję z ptakiem. Nie nadaje się do małych mieszkań ze względu na głośne wokalizacje. Wymaga minimum 3–4 godzin poza klatką dziennie.