
| Pochodzenie | Francja / Wielka Brytania |
|---|---|
| Długość życia | 10–12 lat |
| Waga | 18–27 kg |
| Wielkość | Średnia (krótkonogi) |
| Sierść | Krótka, gładka |
| Umaszczenie | Trójkolorowy, biało-rudy |
| Aktywność | Niska–średnia |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Basset hound to pies gończy o niskim, wydłużonym ciele i charakterystycznych długich uszach. Rasa rozwinęła się we Francji i Anglii jako pomocnik myśliwych tropiących zwierzynę pieszo. Krótkie nogi pozwalały człowiekowi nadążyć za psem, a doskonały węch czynił go jednym z najlepszych tropowców na świecie, ustępującym jedynie ogarowi św. Huberta. Smutny wyraz pyska i opadające fałdy skóry sprawiają, że basset jest natychmiast rozpoznawalny.
Pies łagodny, towarzyski i uparty. Basset hound bywa wyjątkowo niezależny, ponieważ wyhodowano go do samodzielnej pracy w terenie. Doskonale dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami. Ma niski, donośny głos i potrafi głośno wyć. Tresura wymaga cierpliwości i motywacji jedzeniem.
Pies średniej wielkości, lecz ciężki. Wysokość w kłębie od 33 do 38 cm, masa od 20 do 29 kg.
Krótka sierść wymaga regularnego szczotkowania. Szczególnej uwagi wymagają długie uszy, które trzeba czyścić, oraz fałdy skóry narażone na podrażnienia.
Skłonność do otyłości, problemów z kręgosłupem, skrętu żołądka, zapaleń uszu i jaskry. Długość życia od 10 do 12 lat.
Wybieraj hodowle dbające o budowę kręgosłupa i niezbyt przesadnie nisko osadzone psy.
Basset stał się ikoną popkultury, między innymi jako maskotka marki obuwniczej Hush Puppies.
Źródło: FCI standard rasy nr 163, The Kennel Club

| Pochodzenie | Irlandia |
|---|---|
| Długość życia | 11–15 lat |
| Waga | 25–32 kg |
| Wielkość | Duża |
| Sierść | Długa, jedwabista |
| Umaszczenie | Kasztanowato-rudy (mahoniowy) |
| Aktywność | Bardzo wysoka |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Seter irlandzki to elegancki pies wyżłowy o charakterystycznej kasztanowo-rudej sierści. Wyhodowano go w Irlandii do pracy w polu, gdzie wyszukiwał i wskazywał ptactwo łowne, przyjmując niską pozycję (setting). Jego płomienista, jedwabista szata i pełna gracji sylwetka czynią go jednym z najpiękniejszych psów myśliwskich. Rasa jest dziś popularna zarówno na polowaniach, jak i jako pies rodzinny.
Pies wesoły, towarzyski i pełen energii. Seter irlandzki dojrzewa powoli i długo zachowuje szczenięcą żywiołowość. Jest przyjazny wobec ludzi i innych zwierząt, ale potrzebuje dużo ruchu i cierpliwej tresury. Bywa rozkojarzony i niezależny w pracy.
Pies duży. Wysokość w kłębie od 55 do 67 cm, masa od 25 do 32 kg.
Jedwabista sierść z piórami wymaga regularnego szczotkowania, by zapobiec kołtunieniu, zwłaszcza za uszami i na nogach.
Predyspozycje do dysplazji bioder, skrętu żołądka, postępującego zaniku siatkówki, niedoczynności tarczycy. Długość życia od 12 do 14 lat.
Wybieraj hodowle z testami oczu, bioder i tarczycy.
Istnieje też rzadsza odmiana czerwono-biała, czyli seter irlandzki czerwono-biały, uznawana za osobną rasę.
Źródło: FCI standard rasy nr 120, Irish Kennel Club
Weimaraner, zwany też szarym duchem, to imponujący pies myśliwski o jednolitej, srebrzystoszarej sierści i hipnotyzujących oczach w odcieniu bursztynu lub błękitu. Rasa wywodzi się z Niemiec, gdzie hodowano ją do polowań na grubego zwierza. Dziś ceniony zarówno jako pies roboczy, jak i towarzysz rodzinny.
| Wzrost | 59–70 cm |
|---|---|
| Waga | 25–40 kg |
| Długość życia | 10–13 lat |
Bardzo przywiązany do swojego człowieka — źle znosi samotność i może rozwijać lęk separacyjny. Z dziećmi bywa ekspansywny ze względu na rozmiar i energię, lecz jest łagodny. Z innymi psami na ogół bezproblemowy przy odpowiedniej socjalizacji.
Krótka sierść nie wymaga intensywnego szczotkowania — wystarczy rękawica raz w tygodniu. Kąpiel rzadko potrzebna, mniej więcej raz na 2 miesiące. Należy regularnie sprawdzać długie, wiszące uszy pod kątem wilgoci i stanów zapalnych.
Głęboka klatka piersiowa predysponuje do skrętu żołądka (bloat). Możliwa dysplazja stawów biodrowych. Część osobników ma skłonność do nowotworów śledziony.
Pies dla aktywnych — potrzebuje co najmniej 2 godzin intensywnego ruchu dziennie. Nie nadaje się do mieszkania bez dostępu do ogrodu. Sprawdzi się u myśliwych, biegaczy i rowerzystów.
Boksjer to mocno zbudowany, krótkonosi pies o kwadratowej głowie i charakterystycznym podgryzionym pysku. Rasa powstała w Niemczech pod koniec XIX wieku. Pomimo groźnej aparycji jest psem radosnym, wręcz błazeńskim.
| Wzrost | 53–63 cm |
|---|---|
| Waga | 25–32 kg |
| Długość życia | 10–12 lat |
Żywiołowy, lojalny i bardzo przywiązany do rodziny — bywa nazywany wiecznym szczeniakiem ze względu na zachowaną przez całe życie dziecięcą energię. Uwielbia dzieci i potrafi z nimi bawić się przez długi czas. Wobec nieznajomych zachowuje czujność, ale rzadko bywa agresywny bez powodu.
Krótka, przylegająca sierść wymaga jedynie tygodniowego szczotkowania miękką szczotką. Kąpiel raz na 6–8 tygodni. Ważna codzienna pielęgnacja fałd skórnych wokół pyska — należy je przemywać i osuszać, by unikać infekcji.
Rasa należy do psów brachycefalicznych — skłonność do problemów z oddychaniem przy wysiłku i w upały. Często pojawia się kardiomiopatia rozstrzeniowa oraz stenoza aortalna. Boksjery są bardziej narażone na nowotwory niż wiele innych ras.
Potrzebuje umiarkowanej, regularnej aktywności. Ze względu na budowę pyska nie znosi dużego wysiłku w upały. Świetny pies rodzinny, odpowiedni dla doświadczonych, jak i pierwszych właścicieli — pod warunkiem czasu na socjalizację.
Buldog angielski to krępa, niska sylwetka, pofałdowana twarz i niezwykły chód — ta rasa wygląda jak żaden inny pies na świecie. Choć jego przodkowie byli hodowani do walk z bykami, współczesny buldog to pies spokojny i łagodny. Dziś jest symbolem wytrwałości i brytyjskiego charakteru.

| Pochodzenie | Wielka Brytania |
|---|---|
| Długość życia | 8–10 lat |
| Waga | 18–25 kg |
| Wielkość | Średnia |
| Sierść | Krótka, gładka |
| Umaszczenie | Pstrokaty, biały, płowy, czerwony |
| Aktywność | Niska |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Flegmatyczny, pogodny i niezwykle przywiązany do domowników. Dobrze dogaduje się z dziećmi — nie jest zbyt ruchliwy. Z innymi zwierzętami zwykle żyje w zgodzie. Rzadko szczeka bez powodu, przez co uchodzi za doskonałego psa apartamentowego.
Krótka sierść wymaga szczotkowania raz w tygodniu. Kąpiel co 4–6 tygodni. Kluczowa jest codzienna pielęgnacja fałd skórnych na twarzy i ogonie — wilgoć zatrzymana między fałdami prowadzi do stanów zapalnych.
Jako pies brachycefaliczny cierpi na syndrom oddechowy krótkoczaszkowy (BOAS) — trudności z oddychaniem wymagają niekiedy interwencji chirurgicznej. Problemem są też dysplazja stawów, schorzenia kręgosłupa i skłonność do przegrzania.
Pies o niskich wymaganiach ruchowych — wystarczą 2 krótkie spacery dziennie. Absolutnie nie znosi upałów ani intensywnego wysiłku. Idealny dla osób starszych, mieszkańców miast i wszystkich, którzy cenią spokojnego towarzysza.
Shiba inu to jedna z najstarszych i najmniejszych japońskich ras psów, pierwotnie hodowana do polowań na drobną zwierzynę w górskich lasach. Ma zwartą, muskularną budowę, owinięty ogon i wyraz pyska przypominający lisa. Jej popularność poza Japonią gwałtownie wzrosła w ostatnich latach, m.in. dzięki memom internetowym.
| Wzrost | 35–43 cm |
|---|---|
| Waga | 7–11 kg |
| Długość życia | 13–16 lat |
Niezależny, dumny i bardzo pewny siebie — bywa opisywany jako kot w psim ciele. Z rodziną jest lojalny, choć nie jest psem szczególnie wylewnym. Wobec obcych zachowuje dystans, a wobec innych psów może być dominujący.
Dwuwarstwowa sierść wymaga szczotkowania 2–3 razy w tygodniu, a w okresach linienia codziennie. Kąpiel stosunkowo rzadka — co 6–8 tygodni, bo rasa sama utrzymuje higienę jak kot.
Na ogół rasa zdrowa i długowieczna. Sporadycznie pojawia się dysplazja stawów biodrowych, alergiczne zapalenie skóry oraz postępujący zanik siatkówki (PRA). Część osobników ma skłonność do patella luxation.
Potrzebuje umiarkowanej aktywności — codzienne spacery i możliwość swobodnego biegu wystarczą. Konieczna solidna socjalizacja od szczenięcia ze względu na silny instynkt łowiecki. Odpowiedni dla doświadczonych właścicieli, którzy szanują psią niezależność.

| Pochodzenie | Wielka Brytania (pogranicze angielsko-szkockie) |
|---|---|
| Długość życia | 12–15 lat |
| Waga | 5–7 kg |
| Wielkość | Mała |
| Sierść | Szorstka, gęsta |
| Umaszczenie | Rudy, pstrokaty, szaro-rudy |
| Aktywność | Wysoka |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Border terrier to niewielki, twardy pies wyhodowany na pograniczu angielsko-szkockim do polowań na lisy i szkodniki. Jego nazwa pochodzi od regionu Borders. Pies miał za zadanie nadążać za końmi i wchodzić do nor, dlatego ma długie nogi w stosunku do innych terierów. Charakteryzuje się głową przypominającą wydrę i szorstką, odporną na pogodę sierścią.
Pies przyjazny, odważny i wytrzymały. Border terrier jest bardziej zrównoważony niż wiele innych terierów, dobrze dogaduje się z ludźmi i psami. Ma jednak silny instynkt łowiecki i potrzebę kopania oraz ruchu. Jest inteligentny, chętny do współpracy i łatwiejszy w tresurze niż typowe teriery.
Pies mały. Masa od 5 do 7 kg, wysokość około 28 do 36 cm.
Szorstka sierść wymaga okazjonalnego trymowania (ręcznego wyskubywania martwego włosa). Mało linieje przy właściwej pielęgnacji.
Rasa bardzo zdrowa. Mogą wystąpić zwichnięcie rzepki, choroby serca, napadowe skurcze mięśni (CECS). Długość życia od 13 do 15 lat.
Wybieraj hodowle dbające o robocze cechy i zdrowie.
Border teriery często pełnią funkcję psów towarzyszących na farmach do dziś.
Źródło: FCI standard rasy nr 10, The Kennel Club

| Pochodzenie | Wielka Brytania |
|---|---|
| Długość życia | 12–15 lat |
| Waga | 5,4–8 kg |
| Wielkość | Mała |
| Sierść | Długa, jedwabista |
| Umaszczenie | Blenheim, tricolor, czarno-rudy, rubin |
| Aktywność | Niska–średnia |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Cavalier king charles spaniel to mały, elegancki spaniel do towarzystwa, ulubieniec angielskiego dworu. Słynie z czułego usposobienia i dużych, wyrazistych oczu.
Łagodny, czuły i niezwykle przyjacielski. Cavaliery uwielbiają towarzystwo ludzi i innych zwierząt, źle znoszą samotność. Są spokojne i doskonale nadają się do rodzin z dziećmi.
Waga 5,5-8 kg, wysokość w kłębie 30-33 cm.
Jedwabista, średniej długości sierść z piórami na uszach i nogach wymaga regularnego szczotkowania. Należy dbać o uszy.
Poważnym problemem rasy jest choroba zastawki mitralnej serca oraz syringomielia. Częste są też problemy z oczami i kolanami.
Świetny pies mieszkaniowy o umiarkowanym zapotrzebowaniu na ruch. Wymaga bliskości i towarzystwa.
Rasa nosi imię króla Karola II, który tak kochał te psy, że wpuszczał je nawet na posiedzenia parlamentu.
Źródło: Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów kynologicznych
Chart irlandzki to jeden z największych psów świata — imponujący swoją posturą, szorstką sierścią i spokojnym dostojeństwem. Przez wieki był używany w Irlandii do polowań na wilki i łosie, stąd jego nazwa. Pomimo ogromnych rozmiarów jest psem o wyjątkowo łagodnym i spokojnym usposobieniu.
| Wzrost | minimum 79 cm (psy) i 71 cm (suki) |
|---|---|
| Waga | 40–55 kg i więcej |
| Długość życia | 6–10 lat |
Delikatny gigant — cierpliwy, opanowany i bardzo przywiązany do rodziny. Z dziećmi jest ostrożny i łagodny, choć ze względu na rozmiar może nieumyślnie je przewrócić. Wobec obcych przyjazny, co czyni z niego słabego stróża.
Szorstka, falista sierść wymaga szczotkowania 1–2 razy w tygodniu. Kąpiel co 6–8 tygodni. Okresowo potrzebny stripping lub przycinanie nadmiaru sierści wokół uszu i łap.
Krótka długość życia wynika z predyspozycji do kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM), która jest główną przyczyną śmierci w tej rasie. Pojawia się też skręt żołądka (bloat), osteosarkoma i dysplazja stawów. Regularne badania serca są niezbędne.
Wymaga umiarkowanej aktywności — długie spacery, nie intensywny bieg. Potrzebuje dużo przestrzeni zarówno w domu, jak i na zewnątrz. Nie nadaje się do małego mieszkania bez ogrodu.

| Pochodzenie | Belgia |
|---|---|
| Długość życia | 12–14 lat |
| Waga | 20–30 kg |
| Wielkość | Średnia |
| Sierść | Krótka, gęsta |
| Umaszczenie | Płowy z czarną maską |
| Aktywność | Bardzo wysoka |
| Przyjazność dla dzieci | Dobra (przy socjalizacji) |
Owczarek belgijski malinois to czujny, energiczny pies pasterski, dziś szeroko wykorzystywany w służbach mundurowych na całym świecie. Słynie z wytrzymałości i ostrego umysłu.
Niezwykle pojętny, czujny i pracowity. Malinois ma ogromną energię i potrzebę zadań, jest bardzo oddany opiekunowi i wykazuje silny instynkt obronny. Wymaga doświadczonego prowadzenia.
Psy 60-66 cm, suki 56-62 cm w kłębie, waga 20-30 kg.
Krótka sierść jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji, wymaga regularnego szczotkowania, zwłaszcza w czasie linienia.
Stosunkowo zdrowa rasa, choć zdarzają się dysplazja, choroby oczu i padaczka.
Wymaga intensywnego ruchu, treningu i mentalnej stymulacji. Zdecydowanie nie dla początkujących ani biernych opiekunów.
Malinois są ulubieńcami jednostek specjalnych - pies tej rasy uczestniczył w operacji likwidacji Osamy bin Ladena.
Źródło: Opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnych materiałów kynologicznych