Brak artykułów w tej kategorii.
Flat-coated retriever to elegancki, czarny lub wątrobowy pies aportujący, hodowany w XIX-wiecznej Anglii do pracy na lądzie i w wodzie. Wyróżnia go długa, płasko leżąca sierść oraz wyjątkowo pogodne usposobienie. Często bywa nazywany "Piotrusiem Panem wśród psów" ze względu na dożywotnią młodzieńczość charakteru.
Radosny, towarzyski i pełen energii — zachowuje szczenięcy entuzjazm przez całe życie. Świetnie dogaduje się z dziećmi i innymi psami, jest serdeczny wobec gości. Nie nadaje się na stróża, bo zbyt ufnie traktuje obcych. Potrzebuje dużo kontaktu z rodziną.
Sierść gęsta i lekko falująca — wymaga czesania 2–3 razy w tygodniu. Kąpiel co 4–6 tygodni. Uszy wymagają regularnej kontroli — wiszące małżowiny sprzyjają infekcjom.
Rasa obarczona podwyższonym ryzykiem nowotworów złośliwych, w tym mięsaka histiocytarnego i kostniaka — to główna przyczyna krótszej średniej życia. Zdarzają się też dysplazja bioder i postępujący zanik siatkówki.
Wymaga codziennych, aktywnych spacerów i możliwości swobodnego biegania. Doskonały partner do aportowania, pływania i sportów retrieverowych. Odpowiedni dla rodzin z dziećmi i aktywnych seniorów.
Vizsla to szlachetny węgierski pies myśliwski o charakterystycznym złocistordzawym umaszczeniu bez białych znaczeń. Rasa kształtowała się przez wieki na węgierskich stepach jako wszechstronny pointer i aporter. Wyróżnia się wyjątkową więzią emocjonalną z właścicielem, co przyniosło jej przydomek "pies-rzep".
Wrażliwy, czuły i bardzo przywiązany do rodziny — źle znosi długą samotność. Z dziećmi jest delikatny i cierpliwy, z innymi psami towarzyski. Wobec obcych bywa początkowo ostrożny, lecz rzadko agresywny.
Krótka, gładka sierść jest niemal bezobsługowa — wystarczy tygodniowe przetarcie rękawicą i okazjonalna kąpiel. Pies prawie nie linieje i nie ma intensywnego zapachu. Należy regularnie czyścić uszy i skracać pazury.
Rasa ogólnie zdrowa, lecz podatna na dysplazję bioder, epilepsję i nowotwory. Zalecane regularne badania serca, bo zdarzają się wady kardiologiczne.
Wymaga dużo ruchu — co najmniej 1,5–2 godziny dziennie. Idealny do biegania, rowerowych wycieczek i sportów kynologicznych. Polecany dla aktywnych rodzin.
Leonberger to imponujący, olbrzymi pies stworzony w XIX wieku w Niemczech przez Heinricha Essiga, który chciał uzyskać psa przypominającego lwa w herbie miasta Leonberg. Efektem krzyżowania bernardyna, nowofundlanda i pyrenajczyka jest spokojny olbrzym o lwiej grzywie i łagodnym spojrzeniu.
| Przeciętna długość życia | 8–9 lat |
|---|
Spokojny, zrównoważony i niezwykle cierpliwy — szczególnie dobrze czuje się w środowisku rodzinnym z dziećmi. Wobec obcych jest raczej uprzejmy niż podejrzliwy. Dobrze dogaduje się z innymi psami i zwierzętami domowymi. Lubi pracować i uczyć się.
Gęsta, długa sierść z wyraźnym podszerstkiem wymaga czesania minimum 3 razy w tygodniu, a w czasie linienia codziennie. Kąpiel co 4–6 tygodni — ze względu na masę psa najlepiej korzystać z myjni dla psów.
Rasa predysponowana do dysplazji bioder i łokci, kardiomiopatii rozstrzeniowej oraz polineuropatii leonbergera — dziedzicznej choroby nerwowo-mięśniowej. Żołądek może się skręcić (GDV).
Wymaga regularnego ruchu — codzienne spacery i swobodny wybieg są niezbędne. Nie nadaje się do małego mieszkania bez ogrodu. Idealny dla rodzin z przestrzenią i doświadczeniem w utrzymaniu dużych psów.
Chow chow to jedna z najstarszych ras psów na świecie, wywodząca się z północnych Chin, gdzie służył jako pies myśliwski, pasterski i stróżujący. Charakterystyczny lwiogłowy wygląd, gęste futro i niebiesko-czarny język czynią go natychmiast rozpoznawalnym. To pies o silnej osobowości, bliższy charakterem kotu niż typowemu psu.
Niezależny, dumny i powściągliwy — przywiązuje się mocno do jednej osoby lub wąskiego kręgu rodziny, lecz okazuje uczucia bardzo dyskretnie. Wobec obcych jest nieufny i może być terytorialny. Z innymi psami bywa dominujący.
Gęste, dwuwarstwowe futro wymaga intensywnego czesania — minimum 3–4 razy w tygodniu, w czasie linienia codziennie. Kąpiel co 6–8 tygodni z dokładnym dosuszeniem sierści.
Predysponowany do dysplazji bioder, entropionu (zawinięcia powieki) i niedoczynności tarczycy. Płaska budowa twarzoczaszki może powodować brachycefaliczny zespół obturacyjny.
Nie jest psem wymagającym intensywnego wysiłku — umiarkowane spacery w zupełności wystarczają. Źle toleruje gorące i wilgotne powietrze. Odpowiedni dla spokojnych, doświadczonych właścicieli, którzy szanują jego niezależność.
Basenji to pierwotna rasa myśliwska wywodząca się z Afryki Środkowej, gdzie przez tysiąclecia pomagała plemionom w polowaniach w gęstych lasach równikowych. Należy do najstarszych ras udomowionych, a jego wizerunki odnaleziono w starożytnych egipskich grobowcach. Najbardziej znany jest z tego, że jako jedyny pies na świecie nie szczeka.
Inteligentny, ciekawski i niezwykle zwinny. Bywa opisywany jako kotopodobny: myje łapami twarz, lubi wysokie miejsca i okazuje uczucia na własnych zasadach. Z rodziną jest czuły, lecz wobec obcych ostrożny. Silny instynkt łowczy wymaga pilnowania.
Krótka, gęsta sierść jest niemal bezobsługowa — basenji sam dba o czystość przez wylizywanie. Wystarczy cotygodniowe przetarcie wilgotną rękawicą i kąpiel raz na kilka miesięcy.
Rasa predysponowana do zespołu Fanconiego — dziedzicznej choroby nerek zakłócającej wchłanianie elektrolitów. Zdarzają się też postępujący zanik siatkówki (PRA) i hemoliza immunologiczna. Dostępne są testy genetyczne na syndrom Fanconiego.
Wymaga bezpiecznego, ogrodzonego wybiegu — jest szybki i ma silny instynkt łowczy, nie można go wypuszczać bez smyczy. Polecany doświadczonym właścicielom, którzy docenią jego niezależność.
Pudel miniaturowy to mniejsza odmiana pudla — rasy o długiej historii, hodowanej pierwotnie w Europie do aportowania zwierzyny z wody. Mimo eleganckiego wyglądu jest psem atletycznym i bardzo inteligentnym. Charakterystyczna, gęsta sierść nie linieje, co czyni go popularnym wyborem dla alergików.
Wesoły, towarzyski i niezwykle pojętny — uczy się nowych komend w ekspresowym tempie. Z dziećmi jest cierpliwy i energiczny, z innymi psami zazwyczaj zgodny. Lubi być w centrum uwagi.
Gęsta, kręcona sierść rośnie nieustannie i wymaga strzyżenia co 6–8 tygodni. Codzienne czesanie, by unikać kołtunów. Kąpiel co 3–4 tygodnie. Uszy z gęstym owłosieniem wewnątrz wymagają regularnego czyszczenia.
Rasa może cierpieć na postępujący zanik siatkówki, chorobę von Willebranda, zwichnięcie rzepki oraz epilepsję. Zęby pudli miniaturowych bywają podatne na kamień — konieczna regularna higiena jamy ustnej.
Pomimo małych rozmiarów to pies aktywny, potrzebujący codziennego ruchu i zajęcia dla głowy. Doskonały do agility, obedience i sportów psich. Sprawdzi się w mieszkaniu. Polecany rodzinom, seniorom i osobom z alergią.
Rhodesian ridgeback to potężny, atletyczny pies myśliwski wywodzący się z południowej Afryki, gdzie hodowcy łączyli europejskie psy osadników z miejscowymi psami posiadającymi charakterystyczny grzbietowy czub. Rasa służyła do tropienia, a nawet odciągania uwagi lwów podczas polowań. Wyróżnia go pasmo sierści rosnące pod prąd wzdłuż kręgosłupa.
Pewny siebie, niezależny i odważny — pies, który myśli samodzielnie. Z rodziną jest czuły i opiekuńczy. Wobec innych psów może być dominujący, a silny instynkt łowczy sprawia, że małe zwierzęta są dla niego potencjalną zwierzyną.
Krótka, gładka sierść jest łatwa w utrzymaniu — wystarczy tygodniowe przetarcie rękawicą do sierści. Kąpiel co 6–8 tygodni.
Ridgeback może cierpieć na dysplazję bioder, dermoid sinus (wrodzona anomalia skóry wzdłuż grzbietu), degenerację mielopatię oraz nowotwory.
To pies wymagający dużo ruchu i przestrzeni — minimum godzina intensywnej aktywności dziennie. Dobrze sprawdza się przy biegaczach i rowerzystach. Nie polecany początkującym właścicielom.
Alaskan Malamute to jeden z najstarszych polarnych psów pociągowych, wywodzący się od wilków udomowionych przez lud Mahlemut na Alasce. Zbudowany potężnie i masywnie, przez tysiąclecia służył do transportu ciężkich ładunków przez zaśnieżone tereny Arktyki. To pies o silnej, niezależnej osobowości.
Przyjazny, towarzyski i bardzo przywiązany do rodziny, choć potrafi być uparty i dominujący. Z dziećmi zazwyczaj dobrze się dogaduje, jednak ze względu na rozmiar i siłę wymaga nadzoru. Wobec innych psów może przejawiać skłonności dominacyjne, szczególnie wobec osobników tej samej płci.
Malamute ma gęstą, dwuwarstwową sierść, która intensywnie linieje dwa razy w roku — w tym czasie wymaga codziennego czesania gęstym grzebieniem. Kąpiel zaleca się co 6–8 tygodni. Regularnie należy przycinać pazury i czyścić uszy.
Rasa jest podatna na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, chondrodysplazję (CHD) oraz dziedziczną polineuropatię. Malamute może też cierpieć na niedoczynność tarczycy i zaćmę.
To pies wymagający dużej dawki ruchu — co najmniej 1,5–2 godziny aktywności dziennie. Najlepiej czuje się w domu z ogrodem lub na wsi. Dobrze znosi zimno, natomiast upały mogą mu sprawiać dyskomfort. Polecany dla aktywnych właścicieli z doświadczeniem w prowadzeniu ras nordyckich.
Pies Bernski pochodzi ze szwajcarskich Alp, gdzie przez wieki pomagał farmerom jako pies pasterski, stróżujący i pociągowy. Jego charakterystyczne, trójkolorowe umaszczenie — czarno-biało-rude — sprawia, że jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych ras na świecie. To pies o spokojnym temperamencie i wyjątkowej cierpliwości.
Łagodny, spokojny i niezwykle lojalny wobec swoich opiekunów. Świetnie dogaduje się z dziećmi — jest cierpliwy i delikatny nawet wobec najmłodszych. Wobec obcych zachowuje rezerwę, ale rzadko wykazuje agresję. Dobrze żyje z innymi psami i kotami.
Długa, gęsta i lekko falowana sierść wymaga regularnego czesania co najmniej 2–3 razy w tygodniu, a podczas linienia — codziennie. Kąpiel raz na 6–8 tygodni. Szczególną uwagę należy zwrócić na okolice uszu.
Psy Bernskie są podatne na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Bardzo wysokie jest u nich ryzyko nowotworów — to jedna z ras o najwyższym wskaźniku zachorowań na raka. Mogą też cierpieć na postępową atrofię siatkówki.
Berner Sennenhund potrzebuje umiarkowanej ilości ruchu — wystarczą 1–2 godziny spacerów i aktywności dziennie. Lepiej znosi chłód niż upały. Świetnie odnajduje się w domach z ogrodem. Polecany dla rodzin z dziećmi.
Dogo Argentino to rasa stworzona w Argentynie w latach 20. XX wieku przez Antonio Nores Martineza, który skrzyżował kilkanaście ras, by uzyskać silnego, odważnego psa myśliwskiego zdolnego do polowania na pumy i dziki. Cechuje go czysto biała, gładka sierść i imponująca, muskularna sylwetka.
Niezwykle oddany swojej rodzinie, z dziećmi ze swojego domu zazwyczaj tolerancyjny i opiekuńczy. Wobec obcych jest naturalnie czujny i powściągliwy — to instynktowny strażnik. Z innymi psami może wykazywać dominację. Wymaga silnego, konsekwentnego prowadzenia i wczesnej socjalizacji.
Gładka, krótka sierść jest stosunkowo łatwa w utrzymaniu — wystarczy tygodniowe szczotkowanie rękawicą. Kąpiel co 4–6 tygodni. Szczególną uwagę należy poświęcić fałdom skórnym wokół pyska i czoła.
Dogo Argentino jest genetycznie powiązany z głuchotą — szacuje się, że ok. 10% osobników rodzi się głuchych. Poza tym rasa może borykać się z dysplazją stawów i problemami skórnymi. Badanie słuchu metodą BAER jest zalecane u szczeniąt.
To pies wymagający dużej ilości ruchu i mentalnej stymulacji. Minimem są 1,5–2 godziny aktywności fizycznej dziennie. Polecany wyłącznie doświadczonym właścicielom, którzy potrafią konsekwentnie prowadzić psa o silnym charakterze.