Wąż kukurydziany pochodzi ze wschodniej części Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkuje lasy, pola i okolice zabudowań. Jego angielska nazwa corn snake pochodzi prawdopodobnie od zwyczaju przebywania w spichlerzach, gdzie polował na myszy żywiące się kukurydzą. Ubarwienie naturalne to pomarańczowo-czerwone tło z ciemnobrązowymi lub czarnymi siodłami, lecz w hodowli dostępne są dziesiątki odmian kolorystycznych.

Żółw ozdobny, zwany też żółwiem czerwonolicym, pochodzi z dorzecza Missisipi i przyległych obszarów Ameryki Północnej. Jest jednym z najszerzej rozpowszechnionych żółwi na świecie — zarówno w naturze, jak i w hodowli. Charakteryzuje się oliwkowobrązowym karapaksem z żółtymi paskami oraz charakterystyczną czerwoną lub żółtą plamą za każdym okiem. Gatunek jest inwazyjny w Europie i w Polsce nie wolno go wypuszczać do środowiska.

Uroplatus phantasticus, zwany gekonem liściastym satyrycznym, pochodzi z lasów deszczowych Madagaskaru. To mistrz kamuflażu wśród gadów — jego ciało, ogon i skóra są tak doskonale upodobnione do gnijących liści, że w bezruchu jest praktycznie niewidoczny. Skóra ma nieregularne wcięcia, żylaste wzory i brązowo-zielone ubarwienie naśladujące liść z plamami i przetarciami.

Pogona henrylawsoni, zwana też agamą Lawsona lub miniaturową brodata jaszczurką, pochodzi z suchych i półpustynnych obszarów Queensland w Australii. Jest mniejszą, mniej kolorową kuzynką popularnej Pogona vitticeps — osiąga ok. połowę jej rozmiarów. Ciało pokrywają płaskie łuski z kolczastymi akcentami na bokach i gardle, a charakterystyczna „broda" ciemnieje w stanach podniecenia lub obrony.

Papuga aleksandryjska (Alexandrinus eupatria) to jeden z największych przedstawicieli rodzaju Psittacula, zamieszkujący naturalnie rozległe obszary od Pakistanu przez Indie aż po Azję Południowo-Wschodnią. Dorasta do 58 cm długości, z czego znaczną część stanowi długi, stopniowany ogon. Upierzenie jest intensywnie zielone z wyraźną różową obrożą u samców i burgudową plamą na barkach.

Lorys czerwony (Eos bornea) pochodzi z Wysp Moluków i okolicznych archipelagów Indonezji, gdzie zamieszkuje lasy tropikalne i namorzynowe. To jeden z najbardziej spektakularnych papugowatych — jego upierzenie jest intensywnie karmazynowe z kontrastowymi czarnymi i fioletowymi plamami na skrzydłach i plecach. Należy do grupy lorysów, wyspecjalizowanych w żywieniu się nektarem i pyłkiem kwiatowym.

Amazonka żółtolica (Amazona xanthops) to stosunkowo rzadki gatunek papugi z rodzaju Amazona, zamieszkujący cerrado i suche lasy Brazylii. Wyróżnia się na tle innych amazonek żółtą maską obejmującą twarz i górną część piersi, co kontrastuje z zielonym tułowiem. Jest mniejsza od wielu krewniaków — jej długość ciała wynosi ok. 27 cm.

Kakapo (Strigops habroptilus) to gigantyczna, nielotna papuga z Nowej Zelandii, będąca absolutnym ewenementem w świecie ptaków. Waży do 4 kg, co czyni go najcięższą papugą świata. Zielonkawo-brązowe upierzenie zapewnia mu doskonały kamuflaż wśród paproci i mchów nowozelandzkiego buszu. Przez miliony lat ewoluował w izolacji, bez naturalnych drapieżników lądowych — stąd całkowita utrata zdolności lotu.

Agapornisy (Agapornis spp.), popularnie zwane nierozłączkami, to małe afrykańskie papugi zamieszkujące sawanny i lasy Afryki Subsaharyjskiej oraz Madagaskaru. W hodowli dostępnych jest kilka gatunków, z których najpopularniejszy jest agapornis rybonośny (A. roseicollis) — o intensywnie zielonym ciele i różowo-koralowej głowie. Są jednymi z najmniejszych papug trzymanych jako ptaki ozdobne.

Turkawka senegalska (Spilopelia senegalensis) to mały gołąb zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską, Bliski Wschód oraz obszary Azji Południowej. Charakteryzuje się beżowo-brązowym upierzeniem z charakterystyczną mozaiką czarno-białych piór na szyi, tworzącą wzór przypominający siatkę. Jej delikatna sylwetka i spokojne gruchanie czynią ją ptakiem wyjątkowo relaksującym w hodowli.