Patyczaki to owady doskonale upodobnione do gałązek i liści, hodowane jako fascynujące, bezobsługowe zwierzęta dla początkujących i dzieci. Najpopularniejszy patyczak indyjski rozmnaża się partenogenetycznie - bez udziału samców. Roślinożerne, powolne, mistrzowsko zamaskowane.
Charakter
Spokojne i delikatne, można je ostrożnie brać na rękę, ale łatwo o uszkodzenie kruchych odnóży. W razie zagrożenia zastygają w bezruchu lub kołyszą się imitując poruszaną wiatrem gałązkę.
Wielkość
Zależnie od gatunku 5-30 cm. Wymagają wysokiego, dobrze wentylowanego pojemnika lub gazowego terrarium, min. dwukrotność długości owada na wysokość (do linienia zwisają w dół).
Pielęgnacja
Bardzo proste: temperatura pokojowa, umiarkowana wilgotność przez zraszanie, świeże liście jako pokarm i podłoże. Patyczak indyjski je jeżyny, maliny, dąb, ligustr. Konieczna wentylacja, by uniknąć pleśni.
Zdrowie
Główne zagrożenia to nieudane linienie (przy zbyt niskim pojemniku lub suchym powietrzu), pleśń przy braku wentylacji oraz zatrucia roślinami z oprysków. Liście zawsze czyste i nieskażone.
Hodowla
Banalnie łatwa - samice nieparzone składają zapłodnione jaja przypominające nasiona, które po kilku miesiącach wykluwają się w larwy. Z jednej samicy potrafi powstać duża populacja.
Ciekawostka
Jaja patyczaków przypominają nasiona roślin i bywają roznoszone przez mrówki - owady przenoszą je do gniazd dla pożywnej otoczki, a właściwe jajo wykluwa się bezpiecznie pod ziemią.
Źródło: opracowanie własne