Skink niebieskojęzyczny pochodzi z Australii i południowej Nowej Gwinei, gdzie zamieszkuje zarośla, lasy eukaliptusowe i obszary podmiejskie. Swoją nazwę zawdzięcza intensywnie niebiesko-fioletowemu językowi, który demonstruje intruzom jako sygnał ostrzegawczy. Ciało jest masywne i walcowate, o charakterystycznym odcieniu szarobrązowym z poprzecznymi ciemnymi pasami.
| Długość ciała | 45–60 cm, masa ciała: 400–600 g |
|---|---|
| Długość życia | 20–30 lat |
Charakter
Skink niebieskojęzyczny jest jednym z najbardziej flegmatycznych i spokojnych gadów w hodowli. Toleruje podnoszenie i długi kontakt z człowiekiem, rzadko gryzie. Przy stresie otwiera szeroko paszczę i eksponuje niebieski język, lecz jest to zazwyczaj blef.
Pielęgnacja
Terrarium minimum 120×60×40 cm, z kryjówkami, miejscem do termoregulacji i nawilżoną strefą. Temperatura 24–28°C na chłodnej stronie, 35°C pod lampą. Dieta jest omniworyczna — warzywa, owoce, białko zwierzęce, jajka i komercyjne pokarmy dla gadów.
Zdrowie
Podatny na otyłość przy zbyt tłustej diecie i braku ruchu. Inne zagrożenia to zakażenia bakteryjne i problemy z linienjem. Samica jest żyworodna, co eliminuje ryzyko komplikacji przy złożeniu jaj.
Hodowla i wychowanie
Bardzo polecany dla osób pragnących kontaktowego gada — oswaja się stosunkowo szybko i jest wytrzymały. Wymaga odpowiednio dużego terrarium i zróżnicowanej diety, ale nie jest szczególnie kapryśny.